ZIJN TOT DE DOOD (vijfde kamer)
‘Sein zum Tode’. Onze eindigheid is opgeborgen in de dood. Het besef van de dood stelt het ‘zijn’ ter sprake door de blik naar de dood te keren. De angst, het falen, de haat, de oorlog, het sterven en de slachtoffers krijgen een plaats in de pijn, het lijden, het verdriet en de rouw. Dit besef maakt ons tot mensen. Mensen die geworpen zijn in het leven en het leven in al zijn mogelijkheden beklagen en bezingen. De dood voorop. Het onthullen en verhullen van het geheim spreekt tot ons in de taal van de stilte. De taal van de stilte is niet het zwijgen, maar de woorden die ontspringen uit het geheim. Het geheim dat we ‘leven’ noemen en dat ons bevrucht in haar mysterie.
Kunstenaars
BEING TOWARDS DEATH (fifth room)
‘Sein zum Tode’. Our finitude is stored away in death. The awareness of death calls ‘being’ into question by turning the gaze towards death. Fear, failure, hatred, war, dying, and victims find a place in pain, suffering, sorrow, and mourning. This awareness makes us human. Humans who are thrown into life and who lament and sing of life in all its possibilities. Death first of all. The unveiling and concealing of the secret speaks to us in the language of silence. The language of silence is not being silent, but the words that spring from the secret. The secret that we call ‘life’ and that fertilizes us in its mystery.
Artists